Het is zo ver. Zondag 28 september 2008 om 4
uur ’s ochtends gaat de wekker. We vertrekken naar schiphol.Na een lange vlucht van achtenhalf uur is
het over stappen in Philadelphia. Naar Phoenix is het nog vierenhalfuur vliegen,
en dan moeten we nog eens overstappen voor de vlucht naar Palm Springs. Om half
tien ‘s avonds plaatselijke tijd komen we in Palm Springs aan.
Het eerste wat ons op valt is dat het nog 32
graden is. Lekker! Met de shuttle bus van de het hotel worden we opgehaald.
Even douchen en naar bed. Het was een lange
dag en 9 uur verschil met Nederland.
Lekker uitgeslapen gaan we ontbijten en dan
de stad verkennen. De tempratuur weer boven de 40 graden.
Na het middageten in de stad gaan we naar de
hal waar de wedstrijd wordt gehouden. Daar zijn we echt overrompeld. Groot is
echt een understatement. Hier waren 4 enorme hallen en in een van deze hallen
werd de wedstrijd gehouden, met airco dus temperatuur was geen probleem.
We werden verwelkomd door Lance Slauter de
organisator van dit WK. Even kijken waar alles is, zo dat we weten waar te gaan
op de wedstrijddag.De verdere dagen hebben we lekker gewandeld, aan het zwembad
gelegen, gerelaxt en wedstrijden gekeken. Het is zo ver! Donderdag 2-10-2008, de
wedstrijddag! We staan vroeg op. Even met de jongens gaan ontbijten, lekker
vers fruit, en dan gaan we naar de hal.
Om 08.30 ga ik inwegen en tot mijn
verwondering woog ik maar 106.2 kg.
Daarna ga ik door naar de opwarmruimte. Hier
werd ik verrast met 3 mensen die me wilden helpen, daar het voor Martin zijn
eerste grote wedstrijd was. Dit hebben we met dank aangenomen.
Op naar het plankier van het Amerikaanse
team. Gewichten laden en oefen beurten begeleiden werd s geregeld door Pete
Alaniz eigenaar van TITAN.
Martin werd geholpen door Ron Brunet bij het
aan en uitdoen van mijn pakje.En de wraps nam Larry Maile, voorzitter van
de USAPL, voor zijn rekening. Ik ben nog nooit zo strak gewikkeld! O god wat was
dat strak en pijnlijk! Maar ja No pain no game.
Alles werd voor ons geregeld,precies op tijd
en klaar.
Daar gaan we, naar een goede opwarming de
eerste squatbeurt. We beginnen met 210 kg.Ik kreeg drie witte lampen, een goede beurt
.Het voelde zo zwaar maar toch gaan we naar 230 kg. Opeens kreeg ik door
meerdere mensen al een schouderklopje. Zo’n diepe squat hadden ze nog maar
zelden gezien. Iemand zei zelfs: “ You
nearly hit the floor girl, great squats!”.
Op de 2e beurt weer 3 witte lampen. Prima
gevoel, nu door naar 245 kg. Een poging om het Europees record te breken.
De 3 beurt had ik een prima gevoel, lekker
op diepte en dan toch tot ons aller verbazing 2 rode lampen. De beurt werd
afgekeurd. Meteen kwamen al meerdere mensen naar ons toe en zeiden: “Dien
protest in die beurt was super, misschien wel de beste van de 3” Maar ja, we zijn gewoon door naar het
bankdrukken gegaan.
Weer was het opwarmen perfect geregeld door Pete.
De eerste beurt zou 170 kg zijn, maar op het
laatste moment wou ik het terug zetten naar 165 kg maar gelukkig was Martin het
niet met me eens en heeft het niet veranderd.
Mijn eerste beurt, 3 witte lampen en het
ging zo lekker. “Waarom dan die twijfels?” werd me meteen gevraagd. Ja waarom?
Bij de tweede beurt 177.5 kg en weer 3 witte
lampen. Ook deze beurt ging lekker. Nu de derde beurt. Ik laat Martin 182.5 kg
opgeven naar buiten en die ging ook prima: 3 witte lampen. Deze beurt voelde zo
lekker dat de mensen aan de kant zelfs zeiden dat deze beurt het makkelijkst ging
van de drie.
Op naar de deadlift, weer alles perfect
geregeld door Pete voor het in tillen.
De eerste beurt met 200 kg ging goed: 3
witte lampen. De tweede beurt gaan we voor 212.5 kg. Ook dit ging super. Op naar
de 3e beurt, die is voor mij 220 kg en weer kreeg ik 3 witte lampen. Deze beurt
was zwaar maar van anderen hoorde ik dat het er zo makkelijk uitzag.
Ik behaalde een totaal van 632.5 kg
Mijn droom is uit gekomen: Wereldkampioen
Masters en een goede wedstrijd getild!
Na de wedstrijd begint het:op de foto met
een deel van de lifters en mensen uit het publiek en zo veel complimenten over
een schitterende wedstrijd. “You are a strong lady”, was wat veel lifters
zeiden en dan was de verwondering nog groter toen ze zagen dat ik ook nog
kinderen had.
Een half uur naar de wedstrijd kwam Larry
bij me en zei: “ you champion of the champions in the Masters1 girl, brilliant.
This is the top”. Ook nog de beste Masters 1 lifster, mijn dag kan niet meer
kapot. Nou lekker douchen en dan met de jongens lekker uit eten en feesten.
De rest van de dagen lekker chillen en
wedstrijden bekijken en zaterdag naar de zware jongens kijken met onder anderen
Brad Gillingham. Wat een superlifter en dan ook nog de vraag om met hem op de
foto gaan mooi!
’s Avonds was het banket en de uitreiking
van de best lifters trofee. Een geslaagde WK masters.
Zondagmorgen staan we vroeg op en begint de
terug reis naar Nederland die gelukkig sneller ging dan de heenweg.
Dit was voor mij een hele mooie ervaring met
een prima afsluiting.
Nu weer snel trainen voor het WK in Canada
en hopen op een goede wedstrijd daar.
Dit was een speciale ervaring voor mij met
de hulp van mensen die ik niet had verwacht daar voor mijn dank aan Larry en Ron
van het Amerikaans powerlift team en Pete van Titan en niet te vergeten Martin
mijn man en de 2 boys van mij Connah en Liam.
Groetjes en tot snel Joanne Schaefer