Verslag WK junioren Zuid-Afrika, door Frank van

laarhoven

Zo, het gaat nu echt gebeuren! Op weg naar mijn eerste Wereldkampioenschappen in Zuid-Afrika. Met zijn vijven gaan we op dinsdag 02-09-2008 op pad: Ielja (coach), Leon (mijn trainer + bondscoach), Torben (ook deelnemer maar in de 100kg klasse) en Olof (vader van Torben).

Vanaf thuis tot aan het hotel in Zuid-Afrika duurt de reis in totaal 27 uur. Eindelijk zijn we er dan. In het hotel aangekomen word er besloten om maar meteen naar de wedstrijdhal te gaan zodat we ons kunnen wegen en zien wat we nog mogen eten tot aan de wedstrijd. Ik zit in de klasse tot 90kg en was helaas iets aan de zware kant. Waarschijnlijk kwam dat door de lange vlucht waardoor je vocht vasthoudt. Gelukkig had ik nog anderhalve dag om op gewicht te komen. Dus dat was geen probleem.

Op woensdag  hebben we gekeken naar de wedstrijd van de atleten in de 67,5kg en 75kg klassen. Hierdoor weten we waar de jury naar kijkt bij hun beoordeling. En ook om naar de techniek van andere atleten te kijken. Zo zie je dat iedereen een eigen manier van bijvoorbeeld opwarmen en voorbereiding heeft. Daar kan ik ook weer van leren. Deze dag leende zich ook om bij te komen van de reis en om te acclimatiseren. Uitgerust zijn is toch belangrijk. Want morgen zou het mijn beurt zijn.

Donderdag was de dag van de wedstrijd. Om half negen ging de wekker voor het ontbijt. Na mijn bakje Cornflakes ben ik weer terug gegaan naar mijn hotelkamer om daar nog wat uit te rusten en nog even een dutje te doen voordat de wedstrijd begint. Om twee uur namen we de bus die ons naar de wedstrijdhal bracht. Zodoende was ik op tijd voor de kledinginspectie die om drie uur plaatsvond. Ook werd ik gewogen. Met mijn 87,58kg was ik ruim onder gewicht. Na gewogen te hebben kon ik me vol eten. Eindelijk!

Het opwarmen ging goed. En mijn eerste beurt met kniebuigen met 210kg ging ook goed. Tweede beurt met 220kg ging ook goed. Derde beurt met 225kg was net wat te zwaar. Toen was het onderdeel bankdrukken aangebroken. Hiermee begon ik met 135kg. En deze vloog bijna door de lucht. Tweede beurt was 142,5kg. En deze was ook heel gemakkelijk. Als derde beurt hebben we er 150kg op laten leggen en dat was wederom geen enkel probleem. Nu het laatste onderdeel nog en dat was deadliften. Hiermee begon ik met 210kg dat ging goed maar was wel zwaar. De tweede beurt was met 215kg en dit was te zwaar. Evenals bij de derde beurt.

In totaal kwam ik op 580kg uit. Wat goed was voor een 10^de plaats. Naar mijn mening niet slecht voor een eerste Wereldkampioenschappen. De volgende dag had Torben zijn wedstrijd. Waar mogelijk probeer je hem toch te steunen en aan te moedigen. Hij was toevallig ook 10^de geworden.

Zaterdagavond was de afsluiting van de wedstrijd. Dit werd groots gevierd met alle atleten die opeens in nette pakken rondliepen. Het was een schitterende avond met nog een voorstelling van de traditionele dansen van Zuid-Afrika. Ook vond de uitreiking van de landenprijzen plaats.

Voor mijn gevoel ging de terugreis een stuk sneller. Ik denk dat het kwam doordat de wedstrijd al achter me lag en ik niet meer nerveus was. Ik kijk terug op een hele bijzondere ervaring en een geslaagde wedstrijd mede door de goede hulp van Leon, Ielja, Torben en Olof. Enorm bedankt voor jullie advies en hulp! Ook wil ik mijn sponsoren Arcus College en Spie enorm bedanken voor hun steun. Zo zie je maar dat topsport een combinatie is van techniek en leren!

Frank van Laarhoven