Europees master kampioenschap powerlifting 

Na de titel van vorig jaar op het Europees kampioenschap powerlifting wilde Carmen die titel graag verdedigen. Met de verandering in gewichtsklasse was de kans groot dat er andere deelneemsters zouden meedoen. Het doel van Carmen was al snel duidelijk, meer kilo’s en de titel meenemen indien mogelijk.

In de voorbereiding werd duidelijk dat ze op de goede weg was, de zware trainingen werden met overtuiging afgewerkt. Haar trainingen op de bank verliepen in het verleden nooit zo als verwacht. Dat was nu niet anders, in de laatste 2 weken hebben we nog gewisseld van pak. De Titan F6 werd opgeborgen en er kwam een Super Katana voor in de plaats. En wat ik niet had verwacht gebeurde, de beurten in de Katana werden zonder veel moeite netjes gedrukt. Met vertrouwen ging zo deze keer aan het bankdrukken beginnen.

Carmen wilde graag met het vliegtuig naar Pilzen reizen, Bram Hazeu zat op de zelfde vlucht. Zelf moest ik eerst met de rein naar Rotterdam waar Carmen me van het station zou komen afhalen. We konden tot 18.45 inchecken dus ik zou de trein pakken en om 17.45 aankomen. Omdat ik het volste vertrouwen heb in de NS zou dat ruim op tijd moeten zijn. Echter voor Eindhoven kreeg ik het bericht dat er een auto op de rails stond en dat de trein richting Rotterdam niet verder kon dan Breda. Het advies was om verder te reizen naar Utrecht en van daar uit richting Rotterdam CS. Meteen schieten alle scenario’s door mijn hoofd, te laat op het vliegtuig, geen vluchten meer en ga zo maar door. Omdat ik van de “oude stempel” ben zonder internet op mijn mobiel wist ik niet hoe laat ik op Rotterdam Cs  zou aankomen. Even bellen met het thuisfront voor advies, de route werd herzien en ik zou om 18.15 aankomen op het station. Carmen stond me op het station op te wachten waar we snel met de auto richting vliegveld reden. Zonder files ging dat sneller dan verwacht en konden we 10 min voor tijd alsnog inchecken. Bram Hazeu die ongeveer naast het vliegveld woont was al aanwezig.

Op de dag van vertrek moest Joke van der Meule tillen. Joke zou tillen in de klasse tot 84 kilo. Bij het kniebuigen kwam Joke tot 150 kg, en volgens mij is dat 20 kilo onder haar persoonlijk record. Op de bank een mooie serie met als resultaat 87,5 kg, de 90 was net wat te zwaar. De deadlift verliep zoals verwacht, drie goede beurten met 160 kilo in de laatste. Met een totaal van 397,5 kilo kan Joke terugkijken op een mooie comeback op het powerlift plankier. Wat je hier uit kan opmaken is dat leeftijd geen belemmering hoeft te zijn om te doen wat je graag doet, in het geval van Joke en Ferry is dat natuurlijk POWERLIFTEN.

Als wij laat op avond aankomen zitten Joke, Ferry, Ronald, en Leo aan een drankje bij de bar. Omdat we toch wel enigszins moe zijn gaan we op tijd naar bed en spreken af dat we elkaar bij het ontbijt weer zien. Na een goed ontbijt lopen we even naar het winkel centrum, helaas was daar nog niets te doen en dus werd het hotel maar weer opgezocht. Om een uur of 14.00 arriveren Wim en Peter ook en is de Nederlandse ploeg compleet. De donderdag word een lange dag, eerst moet Carmen, dan in de middag Leo en in het begin van de avond Bram en Ronald. Ronald was een beetje te zwaar en dat maakte hem wel wat zorgen, zeker omdat dat natuurlijk een steeds weer terugkerend item was. Echter op de wedstrijd dag zelf door de stress en zenuwen was hij gewoon goed op gewicht.

Ook Carmen was op gewicht en zou tillen in de 2^de groep, bij het intillen ging het goed. Ik merkte dat ze in dezelfde “state of mind” kwam als vorig jaar. Op het moment dat Carmen niets meer mee krijgt van hetgeen wat er om haar heen gebeurd dan kan ze verwezenlijken wat we voor ogen hadden. Haar eerste beurt met 176,5 kg ging dan ook als een speer, verhogen met 7,7 kg voor een evenaring van haar pr. Ook deze beurt ging goed, al was hier wel te zien dat we dicht bij de max zaten. De 180 kg werd opgegeven, het was wel duidelijk een echte werk beurt maar wel een met een goed einde. Peter Baltus had het over een vlieg die er niet op had moeten landen anders had ze hem niet gered. Voor mij persoonlijk was het bankdrukken het spannends, banken is niet de favoriet van Carmen en dat was wel eens te zien op wedstrijden. Echter bij het opwarmen ging ook dit heel goed, dus dat beloofd wat. Beginnen met het eind gewicht van vorig jaar zou normaal niet zo snel mijn keuze zijn maar gezien haar vertrouwen hierin werd dat toch gedaan. Haar 1^ste met 97,5 kg kwam goed, ook de 100 werd met overtuiging gedrukt. Ik geef 102,5 op in haar 3^de, zou ze dit drukken dan was dit ook een pr. En ja, ook de 102,5 kg drukt ze. Inmiddels staan we 65 kg voor op de competitie. Dan de deadlift, ook hier een mooie serie. De 170 kg in de laatste beurt was ook een pr en daarmee werd ze voor de 2^de keer Europees kampioen. Met een verbetering van 15kg ten opzichte van vorig jaar kijken we terug op een goede voorbereiding en een mooie wedstrijd waarin alles klopte.

Tijdens de wedstrijd van Carmen is Leo zich aan het opwarmen voor zijn wedstrijd, Leo in de klasse tot 93 kilo. Bij het buigen die mooie beurten 190, 200, 207,5kg. Bij het onderdeel bankdrukken was alleen de laatste beurt te zwaar, 137,5 kg kreeg hij mooi gedrukt. Met de deadlift van Leo konden Joke en ferry proberen er een bronzen plak uit te halen. Met de 235 in de 1^ste beurt staat Leo op een 3^de plek omdat hij lichter 0,05 kilo lichter is. Om zijn plek te verdedigen gaan ze naar 245kg. Helaas, deze is net te zwaar. Daarna de gok met 250kg om zo toch een medaille te behalen, ook deze is te zwaar. Maar als het gaat om een medaille dan ga je op z’n minst een poging doen.

In de klasse tot 105kg kwam voor Nederland Ronald op het plankier. Ronald deed 260 en 270 kg in het kniebuigen, de 275 was net te zwaar. Bij het bankdrukken 165 en 175 kg, hier was 177,5 kg net te zwaar. Met 235, 245, 250 kg in de deadlift kwam Ronald tot een 6^de plek. De nummer 5 in deze klasse was net wat lichter en daarom werd Ronald 6^de.

Bram Hazeu was donderdag de laatste lifter voor Nederland. In een klasse van 4 man werd er gekeken naar de mogelijkheid om Bram op het podium te krijgen.  Bij het buigen ging de 230 en 240 kg goed, de 250kg was net even te zwaar. Bram had de pech dat zijn groep maar uit 6 atleten bestond. Daarbij was het redelijk warm in de ruimte voor te bandageren. Nog niet geheel hersteld van z’n beurt werd er al weer geroepen dat hij weer moest gaan binden. Omdat Bram dat zelf doet werd het een ware fitness test op hoge snelheid. Bij het bankdrukken begint hij met 160 kg, deze gaat goed. De 2^de met 167,5 ging niet als verwacht, hij verliest de druk op zijn benen en heeft geluk dat de vangers op tijd zijn met het pakken van het halter. In de 3^de beurt doen we de beurt over en zien deze heel gemakkelijk gedrukt worden. Jammer want hier had meer ingezeten. Bij het opwarmen van de deadlift heeft Bram het zwaar, de beurten zien er zichtbaar zwaar uit. Bram wil verlagen naar 240 kg, ik laat er nog 5 extra kilo vanaf halen door Joke om zeker te gaan. De 235kg die Bram in zijn 1^ste beurt laat zien gaan echter heel gemakkelijk. We besluiten flink te verhogen om niet te ver achter te komen. Die 257,5 kg trekt Bram ook nog goed van het plankier. De 3^de plek op het onderdeel deadliften is binnen. Nu samen rekenen wat er nodig is om te kijken of we plek 3 kunnen veroveren. Het ligt eraan of de Noor de 240 trekt, Bram heeft dan 277,5 kg nodig om 3^de te worden. De Noor trekt de 240 kg en dus zit er voor Bram niets anders op om voor de 277,5 kg te gaan, met wat bemoedigende klopjes op de rug voor aanvang van de beurt probeert Bram beweging te krijgen in het halter. Helaas, deze keer is het halter te zwaar. Met een 3^de plek in de deadlift is Bram heel tevreden.

Als laatste moet Wim in de klasse 120 + . Met 320 en 335kg in de squat behaald Wim een 3^de plek. Op de bank laat Wim een mooie opener zien met 210 kg, ook de 217,5 kg drukt hij overtuigend uit. De 222,5 kg is net iets te zwaar. Na de bank staat Wim op de 4^de plek. Met een goede 1^ste deadlift komt Wim op 20 kg achterstand. Wim verhoogt dan ook om gelijk te komen met de Fransman. Omdat deze niet hoger komt dan zijn opener komt Wim gelijk en wint hij op lichaamsgewicht van de Fransman. Wim behaald  met een totaal van 830 kg een 3^de plek.

 Met een 1^ste plek voor Carmen en Joke,  en een 3^de plek voor Wim zijn er toch weer successen behaald door Nederlanders. Ik weet wat er voor werk verzet is geworden om dit te behalen, ze kunnen dan ook met echt trots zijn op deze prestatie!

Team Nederland:

Joke van der Meule                          Ronald Braak                    Wim Wamsteeker

Ferry van der Meule ( Coach)         Bram Hazeu                      Peter Baltus  ( Coach )